เออ... ตื่นเข้าไปหน่อย...ก็เลยนั่งเล่นเกม...
เฮ่ย... จะ 4 โมงแล้วนี่หว่า... ตายๆ ไปงานสาย
ไปถึงอนุฯ...พบว่า... ร้านขายอาหารญี่ปุ่นมันปิด...
ม่ายนะ เรคุงชอบกินข้าวปั้นร้านนั้นมากเยอะ
สุดท้ายก็ยังไม่ได้กินอะไร...ก็รีบนั่งรถไปงานล่ะ
ถึงงานนะ อิอิ เจอเหมียวๆ แล้ว... ดีใจมากคับ
แต่เหมียวๆกำลังยุ่งกะขายของ เลยไม่รบกวนล่ะ
เดินมาอีกนิดหน่อย... เออ เจอมิจังและ MiMuRa
จากเนี่ยๆ http://mimaii.exteen.com/... สาวแว่นหูแมว
เออ สัญญาว่าจะซื้อโดฯกะหูแมวให้นี่นะ ไปเดินด้วยกัน
เดินไปมาหลายรอบเหมือนกัน ไม่เจอโดฯที่อยากได้
แล้วก็มาเจอแถวๆหน้าบูธตัวเองซะงั้น... แล้ว...
จะเดินไปไกลๆทำไมเนี่ย หือ!!! เสร็จแล้วก็...หูแมว
เออนะ ซื้อจากร้านของเหมียวเลยก็แล้วกัน อิอิ
เสร็จแล้วก็เดินไปถ่ายรูปต่อล่ะ ตามหน้าที่ไง เรื่อยๆ
ถ่ายได้ซักพักก็ แสบท้องนะเนี่ย อู๊ย... ปวดจัง...
เออ... เลซี่จ๋า เอาหนมมาใช่พี่ป่าวเนี่ย...เอ๋???
นู๋ลืมอะ ออกจากบ้านมาซักพักนึกออกอะ งานหน้านะ
กอดๆ งานหน้านะค่ะ เออ จ้าๆ ไม่เป็นไร
เฮ่อ... (วิ้งๆ)... เฮ่ย...(วิ้งๆ)...เออ...(วูบ...)...ฮึย!!!~
เออ... เรคุงจะเป็นลมคับ... ตายๆ ไปหาที่นั่งพักล่ะ
ใครที่รู้จักแล้วก็เห็น เรคุงนะ ไม่ต้องสงสัยคับ ตาย...
ไปอาศัย(ลักลอบ)เข้าไปพักหลังบูธเหมียวๆนะ
โอ๊ย...หมดแรงเลยแฮะ แสบท้องไม่เลิกเลย โอ๊ย...
ซักพักหันเหมียวมาเห็น ถามว่าเป็นอะไรไปหรอ
เออ แสบท้อง แล้วก็หมดแรงนิดหน่อยอะคับ แห๊ะๆ
แล้วทำไมไม่กินข้าวมาล่ะ ก็เป็นโรดกระเพาะอยู่อะ
แล้วก็รีบมางานด้วยไงคับ... เฮ่อ...โอ๊ย... แง๊กๆ...
เอานี่ขนม กินนี่สิ นี่น้ำนะ... อ๋อ ไม่เป็นไรคับ
กิน(ดุด้วย)...เออคับเด๋วกินคับผม... (ถือไว้เฉยๆ)
เหมียวหายไปและ...(วาง...) เหมียวกลับมาอะ...
ทำไมไม่กินล่ะ(ดุด้วยสิ) เออ...ไม่เป็นไรคับ แห๊ะๆ
กินเลยนะ เหมียวเก็บไว้กินเถอะคับ... ก็กินสิ
เหมียวกินไม่หมดหรอก กินเถอะน่า... คับ กินล่ะนะ
นึกว่าจะตายซะแล้วสิวันนี้ เหมือนมีนางฟ้ามา...
ให้ขนม??? อย่างนั้นแหละ ดีใจคับ มีแรงทำงานต่อล่ะ
.
.
.
.
.
ไปดูรูปกันเถอะนะ เรคุงบ่นซะยาวเลย
.
.
.
.
.
KoKoRo...
เริ่มด้วยภาพจากงานเลยล่ะกันนะ
นู๋แตง... OK. เหมือนเดิม...หุหุ
เออ... มิจัง แมวแว่น เรียนวิชาหมัดแมวมา
เออ อย่างนี้ค่อยเหมือนแมวหน่อย
แก๊งเจปังจ๋า เค้าหิวจังเลย...
นู๋เลซี่ ขอหนมกินหน่อยจิ นะนะ
"ฝันไปเถอะ อดตายซะ ฮ่าๆๆ"
แฮ่!!! รีแอ็คชั่นตัวเอง แฮ่ๆๆ
เฮ่ แอ๊ฟโฟร ช่วยหน่อยจิ...
หุหุ คุณพี่แจน มามาดโหดนิดๆ
อ้า คู่พี่น้องที่รักกันดี๊ดี
นู๋แซน... ขาวจริงๆเนอะ... เอ๋? หรือแสงเราแรงไป
ดาบ8 กิโล ของเป็กอะ แบกมาได้โหดร้ายมาก
ผู้รักโยเกิร์ตติ้งทั้ง 2 คับ หุหุ พี่ชายรุ่นเดอะ
โยเกิร์ตติ้ง + ดาบ 8 กิโล = คัตเตอร์เลื่อย...
กลายเป็นแก๊งแว่นไปซะแล้วล่ะแล้ว
ผู้ปิดบังหน้าตาทั้ง 2 หุหุ
ดะ รู้สึกคราวนี้มีน้อยไงไม่รู้
อะไรบนถาดหว่า??? ของกินป่าวอะ
โทดคับ...กล้องใหม่ ถ่ายไม่ถนัดเท่าไร ขาหาย...
ยังไงก็ชอบปีกของคนนี้จริงๆ
นอนดีก่า... เหนื่อยและ
คับ... ลืมมองกล้องผมอะคับ
เอ็ดๆ เฮ่ รอยไปไหนล่ะ หึหึ
แล้วก็... จูออน...มาไงหว่า...
.
.
.
.
.
Myo Myo Zone (เหมียวๆโซน)
โซนเจ้าของบล็อคคับ... เนอะเหมียว อิอิ
อยากได้คอมฯตัวนี้ไปใช้จัง
เปลี่ยนหูแล้วๆ อิอิ น่ารักเหมือนเดิม
อุ๊ย แมวผ้าม่าน... แฮ่!!!~
ยังเป็นผ้าม่านอยู่อะ อิอิ น่ารัก...
อะ... ยังขอยืนยัน จะเอาคอมฯเครื่องเนี่ยอะ อิอิ
เอาหัวใจไปก่อนป่ะ ไม่เอาอะ อย่าให้คืนจิ อิอิ ให้แล้วให้เลย
ขาขาวจังเลยเนอะ ทำท่าน่ารักด้วยสิ แง๊วๆ
ถ่ายกะโซระด้วยล่ะกัน จ้าๆดีจ้า
เกาะเสาๆ แชะๆ น่ารักมากคับ แง๊วๆ
เต็มตัวหน่อยนะคับ แชะๆ น่ารักจังเลย
มองคนละทาง...
มองตากล้องนะคับ
มองหากัน...
.
.
.
.
.
เออ สุดท้ายกลับมาถึงบ้านรีบหาของกินด่วนเลยอะ
ไม่ไว้ล่ะ น้ำก็ไม่ค่อยได้กินด้วย เด๋วได้ตายจริงๆ
ตายไปหานางฟ้าชื่อ เหมียว ดีก่า... เว่อ...ไปล่ะเน่อ
เจอกันได้อีกงานต่อๆไปนะท่านทั้งหลาย เออใช่
งานต่อๆไป ช่วยซื้อของเหมียวกะนู๋แตงด้วยนะคับ หุหุ
ถ่ายรูปในงาน ที่แสง ยากมากมาย ออกมาได้ แจ่ม มากเลยครับ
ว่าแต่คัตเลื่อยอันนั้นท่าทางจะหนักจนยกตบมอนไม่ไหวซะละมั้งเนี่ย 
